Join Radio MENU
Join Radio -
THINGS WE LOVE

ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ ΜΟΥ ΑΓΙΕ ΒΑΣΙΛΗ ΟΥΤΕ ΕΣΥ ΗΣΟΥΝ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ

ΠΙΣΩ

Ο Αλέξανδρος Σωτηράκης*, συγγραφέας και φανατικός  joiner, έστειλε το δικό του γράμμα στον Άγιο Βασίλη. 

Άγιε μου Βασίλη καλησπέρα,
Εγώ είμαι, ο Αλέξανδρος. Ξέρω, έχω καιρό να σου γράψω. Ίσως τα γραμμάτα μου να μην έφτασαν ποτε στα χέρια σου και οι γονείς μου να αναλάμβαναν το έργο σου. Η αλήθεια είναι ότι είχα από μικρός αμφιβολίες για το άτομο σου.  Δεν μου άρεσε ποτέ ο τρόπος που έμπαινες από την καμινάδα, αφενός διότι η σιλουέτα σου δεν το έκανε εύκολο, αφετέρου δεν είχαμε και τζάκι παλιά. Επίσης υπήρχε και μια έντονη διχογνωμία για την αφετηρία σου. Τη μία σε βλέπαμε να ξεκινάς με το χιονισμένο σου έλκηθρο από κάπου στη Φιλανδία ενώ από την άλλη ο θυμόσοφος λαός έλεγε ότι είσαι από την Καππαδοκία. Ίσως να ήσουν και εσύ ένας οικονομικός μετανάστης, αλλά τότε δεν μας είχε απασχολήσει η οικονομική σου ευμάρεια.
Πολλά  θέματα ανέκυπταν τότε και για τα κριτήρια της αξιολόγησης σου ως «καλό παιδί»Αφού μάθαμε στο σχολείο πως όλα τα κωλόπαιδα έπαιρναν το δώρο τους. Τι να πω.  Ίσως να ήσουν καλόκαρδος και να τα συγχωρούσες. Ίσως πάλι να ήσουν και λίγο θύμα, μεροληπτικός και ευθυνόφοβος και ενέδιδες σε όλα τα αιτήματα.
Περασμένα ναι, ξεχασμένα όχι. Θυμάμαι ακόμα όλα όσα δεν μου έφερες ποτέ. Από την δική μου την πλευρά τα είχα κάνει όλα, το καλύτερο παιδί ήμουν αλλά εσύ… Τέλος πάντων, ποδήλατο πήρα μόνος μου, μπιλιάρδο δεν χωράει στο σπίτι και όλα τα άλλα τα (κινέζικα) παιχνίδια μπορώ να τα αγοράσω από το Jumbo. 
Δεν σε θέλω γι’ αυτά. Πρέπει να σου θυμίσω λίγο τον ρόλο σου γιατί κάπου πρέπει να βοηθήσεις κι εσύ. Μεγαλώνοντας έχουμε κρατήσει μόνο τα δέντρα, τα γλυκά και τα ευχολόγια κι έχουμε ξεχάσει την ουσία. Θα στο πω Άγιε μου Βασίλη και ας σε στεναχωρήσω. Δεν σε αγαπήσαμε ποτέ για τα γένια σου, ούτε για την μεγάλη σου κοιλιά. Ας μην αναφέρω τα εκνευριστικά hohoho επιφωνήματα. Την ύπαρξη σου μεγάλε μου την οφείλεις σε ένα και μόνο πράγμα: στο ότι είσαι η προσωποποίηση της ελπίδας. Ενσαρκώνεις την προσμονή, την λαχτάρα και την εκπλήρωση της επιθυμίας .

Άκου το λοιπόν και χώνεψε το, όπως έκανες με τα μπισκότα και το γάλα.
Είσαι μια έντιμη συναλλαγή με μια ευτυχή κατάληξη. Εμείς θα είμαστε καλοί και εσύ θα μας ανταμείψεις με κάτι καλό, με ένα δώρο, με κάτι που μας λείπει. 
Δεν κάνεις για αυτή τη θέση. Δεν με νοιάζει αν είναι άγιος, όσιος ή και υπάλληλος υπουργείου. Δεν μπορεί ρε γέρο να αφήνεις τόσες υποσχέσεις ανεκπλήρωτες. 
Δεν μπορεί να γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα και να υπάρχει τέτοια δυστυχία δίπλα μας. Δεν μπορεί να μην βλέπεις με τα γερασμένα μάτια σου ότι και τα παιδάκια των προσφύγων ήταν καλά και αξίζουν και αυτά το δώρο που ζητάνε, το οποίο δεν είναι άλλο από ένα ασφαλές σπίτι με ένα χαλί να παίζουν. 
Δεν μπορεί να τραγουδάμε εμείς χριστουγεννιάτικα τραγούδια γύρω από το δέντρο και τα νοσοκομεία να είναι γεμάτα με άρρωστα παιδιά. Γιατί φέρνεις μονο σ’ εμάς δώρα και δεν μπορείς να βρεις εναν δοτη μυελού για τα παιδιά που τον χρειάζονται;
Τι σόι άγιος είσαι όταν φωτογραφίζεσαι στα πολυκαταστήματα και τα εμπορικά κέντρα και στις φτωχογειτονιές δεν έχουν καν ρεύμα; 
Γιατί  μας έλεγες να είμαστε καλά παιδιά για να πάρουμε το δώρο μας και δεν μας έμαθες να είμαστε άνθρωποι και να μοιραζόμαστε τα παιχνίδια μας;  Γιατί δεν μας έμαθες να νοιαζόμαστε για τον διπλανό μας και να κάνουμε όσα μπορούμε ώστε να ευτυχεί και αυτός; 
Σου υπόσχομαι πως μπορώ να ξαναγίνω καλό παιδί. Σίγουρα θα δώσω κάποιο από τα παλιά μου παιχνίδια. θα βρω λίγα τρόφιμα  να προσφέρω, με χαμηλή τη φωνή και το βλέμμα. Κάποιο κέρμα θα μου περισσέψει και θα το δώσω σε όποιον βρω στον δρόμο μου που έχει ανάγκη.  Θα δώσω και αίμα, δεν φοβάμαι, μεγάλωσα πια. 
Αφού τα κάνω όλα αυτά παππούλη, θα κάνω και κάτι πιο απλό. Θα αρχίσω να πιστεύω σε κάτι καλύτερο  από εσένα. Θα ξαναρχίσω να πιστεύω στο καλό, στην αγάπη, στην δύναμη της καλής πράξης. Με ακούς Άγιε μου Βασίλη; Έτσι θα γίνω πραγματικά καλό παιδί!
Θα γίνω ξανά καλός γιός, καλός σύντροφος, καλός πατέρας καλός γείτονας, συνάδελφος, οδηγός. Θα προσπαθώ να μοιράσω την χαρά και τώρα δεν θα περιμένω αντάλλαγμα από εσένα. Θα είμαι καλός για να μου αρέσω εμένα και εσύ αν θες, να πας τα δώρα σου πίσω.

Τίποτα δεν είναι πιο πολύτιμο από το χαμόγελο και την αγκαλιά  μιας μάνας, μιας γυναίκας, ενός παιδιού και για αυτά τα ¨δώρα¨ παππούλη θα φροντίζω εγώ πια.

*Το πρώτο βιβλίο του Αλέξανδρου, “Perfect Ten,  κυκλοφόρησε πρόσφατα. Είναι διαθέσιμο στα βιβλιοπωλεία και στο App Store.

BACK TO TOP