Join Radio MENU
Join Radio -
Interviews

Κρίστη Στασινοπούλου και Στάθης Καλυβιώτης: Ένα πορτρέτο δύο όμορφων μουσικών του Κόσμου

LIVE NOW! Join Radio - Tree Pines Zone Tree Pines Zone

Με αφορμή τη συναυλία της Κρίστης Στασινοπούλου και του Στάθη Καλυβιώτη στο six d.o.g.s. την Τετάρτη 9 Μαΐου, πήραμε μαζί τους τα βουνά και μας παρέσυραν στον δικό τους ωραίο κόσμο.

Χειμώνας 1998. Τότε τους είχα πρωτοδεί live στην Πινακοθήκη, μια όμορφη μουσική σκηνή που δυστυχώς δεν υπάρχει πια. Ψυρρή μεριά. Η Κρίστη να χορεύει σαν ξωτικό πάνω στην περιορισμένη σκηνή και ο Στάθης, ήρεμη δύναμη, να την συνοδεύει με το μπάσο του, κάνοντας που και που την ανατροπή κι αρπάζοντας ένα λαούτο. Ντραμς, βιολί, γκάιντα και ηλεκτρικές κιθάρες συμπλήρωναν το σχήμα με την ίδια να μαγεύει με την φωνή της το εναλλακτικό κοινό της Αθήνας. Αναρχία στους έντεχνους. Μόλις είχαν κυκλοφορήσει τον «Υφαντόκοσμο».
Μόνοι τους, μακριά από μεγάλες εταιρίες και τις καλλιτεχνικές πιέσεις που κουβαλούν μαζί τους. Έναν δίσκο, τον λες και πρωτοπορεία, με μουσική και ήχους του Στάθη που επιτυχώς μπερδεύονται σε μονοπάτια παραδοσιακά και πανκ-ροκ, πάνω σε στίχους βγαλμένους από την αχαλίνωτη φαντασία της Κρίστης. Το σαγόνι έμεινε για λίγο κρεμασμένο στο πάτωμα μετά την πρώτη θέαση. Έπρεπε οπωσδήποτε να μάθω παραπάνω πράγματα για αυτό το δίδυμο που, σε μένα τουλάχιστον, άνοιξε δρόμους πρωτόγνωρους.
Πλούσιο και ταυτόχρονα «underground» το παρελθόν και των δύο.
Η Κρίστη με σπουδές στο τραγούδι και το θέατρο, με συμμετοχές και συνεργασίες ιδιαίτερες και τόσο διαφορετικές μεταξύ τους. Μάνος Χατζιδάκις. Μαρία Μαγδαληνή στο μιούζικαλ «Jesus Christ Superstar». Ζωρζ Πιλαλί και Φλέρυ Νταντωνάκη. Eurovision (καλά διαβάζεις). Παύλος Σιδηρόπουλος. Φατμέ. H ελληνική φωνή της Άριελ και Μπελ στις παραγωγές της Disney, «Ariel» και «Η Πεντάμορφη και το Τέρας» αντίστοιχα. Σταύρος Παπασταύρου. Ευανθία Ρεμπούτσικα/Παναγιώτης Καλαντζόπουλος.
Ο Στάθης και το συγκρότημα του «Οι Ανυπόφοροι», πάνε ένα βήμα μπροστά την underground σκηνή της δεκαετίας του ’80. Πανκ με ελληνικό στίχο κόντρα στο ρεύμα της εποχής, που θεωρούσε ο,τιδήποτε αγγλόφωνο αυτόματα «in». Πάνω-κάτω αυτό που συμβαίνει και σήμερα δηλαδή.

Στον «Υφαντόκοσμο» του 1997, συναντιούνται δισκογραφικά για πρώτη φορά, επιμένουν στον ελληνικό στίχο και βάζουν τα θεμέλια, για την εκτόξευσή τους στο εξωτερικό. Ακολουθούν 4 δίσκοι («Ηχοτρόπια», «Τα Μυστικά Των Βράχων», «Ταξιδοσκόπιο», «Greekadelia») μέχρι την τελευταία τους κυκλοφορία, με τίτλο «ΝΥΝ». Η μουσική τους ταυτότητα, δίσκο με τον δίσκο εξελίσσεται. Η βάση της δημοτικής μουσικής και η έμπνευση από την world music είναι πάντα εκεί, σταδιακά όμως τις παντρεύουν με ηλεκτρονικούς ήχους και λούπες αφήνοντας στην άκρη τις ηλεκτρικές κιθάρες.
Πώς γεννιούνται τα κομμάτια σας; Στίχοι ή μουσική πρώτα;
“Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη μέθοδος, άλλοτε έτσι, άλλοτε αλλιώς. Συνήθως συμβαίνει, έτσι όπως παίζουμε και τζαμάρουμε για πλάκα ή για μελέτη κλπ, να μας βγαίνει ένα ενδιαφέρον κιθαριστικό ριφ ή μια μελωδία, κάποια κουφή ηλεκτρονική λούπα, ή ένας φευγάτος ήχος από τον generator του Στάθη, οπότε λέμε, «α, ωραίο αυτό, για να δούμε…».
Ανατρέχω τότε στα κιτάπια μου, στους ήδη υπάρχοντες στίχους και σημειώσεις και τους προσαρμόζω πάνω σε αυτό που βγαίνει ή παίρνω ένα χαρτί και αυτόματα σχεδόν περιγράφω όποια ιδέα μου γεννούν τα ηχοχρώματα που ακούω, και ξαφνικά νάτο το τραγούδι. Κάποιες λίγες φορές τυχαίνει όμως να υπάρχει έτοιμη μια μελωδία του Στάθη και να γράφω επάνω της στίχο, ή και το ανάποδο, να ξετρυπώνει ο Στάθης από τα χαρτιά μου κάποιο στίχο που του αρέσει και να του βάζει μελωδία.”

Όλο αυτό το διάστημα μέχρι σήμερα, δεν σταματούν να γυρνούν τον πλανήτη και να μοιράζονται την μουσική τους σε μουσικές σκηνές, μεγάλα θέατρα και μουσικά φεστιβάλ. Μόντρεαλ, Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Τελ Αβίβ, Βερολίνο, Γιερεβάν, Λισαβώνα, Δουβλίνο, Βιέννη, Βρυξέλλες, Κοπεγχάγη μερικές μόνο από τις πινέζες που έχουν καρφώσει με επιτυχία στην υδρόγειο. Η Κρίστη μπερδεύει τους κριτικούς ανά τον κόσμο, παρομοιάζοντας την, μια με την Grace Slick και μια με την Bjork.

Οι δίσκοι τους ανεβαίνουν στην κορυφή των ευρωπαϊκών και παγκόσμιων chart της world μουσικής, απασχολούν έντυπα όπως ο Guardian και το Billboard, και είναι να απορεί κανείς πώς δεν αντιμετωπίζουν την ίδια απήχηση στην πατρίδα τους. Οι ίδιοι δεν το φέρουν βαρέως και ούτε φαίνεται να έχουν ιδιαίτερο παράπονο για αυτό. Άλλωστε από την αρχή, κάνουν αυτό που αγαπούν και τους αρκεί να παίζουν την μουσική τους ζωντανά σε κοινό που μπορεί να μετρά 100 νοματαίους μέχρι μερικές χιλιάδες.

Παρ’ όλο που έχετε μετρήσει πάρα πολλές συναυλιακές ώρες σε όλο τον πλανήτη, έχετε ακόμα άγχος πριν ανέβετε στην σκηνή;
ΚΡΙΣΤΗ: Άγχος υπάρχει πάντα. Και είναι βασανιστικό και συχνά μας εξοργίζει και λέμε ο ένας στον άλλον πριν ανέβουμε να παίξουμε «μα καλά ακόμα και μετά από τόσα χρόνια που παίζουμε, περνάμε κάθε φορά τέτοια αγωνία;»
ΣΤΑΘΗΣ: Έχω πάντα άγχος πριν ανέβω στη σκηνή, είτε εδώ είτε στο εξωτερικό, είτε μικρή σκηνή είτε μεγάλο φεστιβάλ. Και αρκετά άλλα ψυχολογικά «τρενάκια του τρόμου», με απότομα ψυχολογικά ανεβάσματα και κατεβάσματα. Μετά από τόσα χρόνια αποκλειστικής συνεργασίας, υπάρχει πλέον ένας κοινός κώδικας συνεννόησης; Υπάρχουν συγκρούσεις;
ΚΡΙΣΤΗ: Κοινός κώδικας και κυρίως κοινό γούστο μεταξύ μας υπήρχε ανέκαθεν, από την πρώτη στιγμή που γνωριστήκαμε, με αφορμή την μουσική. Οι κοινές απόψεις μας για την μουσική, όπως και για τη ζωή, ήταν κάτι σαν «σύμπτωση» του τύπου «δεν ταιριάζουμε δεν συμπεθεριάζουμε». Όμως, παλαιότερα κυρίως και λιγότερο πια, έπεφταν τρελοί καυγάδες κάθε φορά που ήμασταν στην φάση προετοιμασίας ενός δίσκου ή στις πρόβες μας για τα λάιβ. Όλα αυτά τελειώνουν με ωραιότατες συμφιλιώσεις και με πολύ γέλιο… με το που περνά η ανασφάλεια και συνειδητοποιούμε ότι τσακωνόμασταν για μια βλακεία, μια απίστευτη λεπτομέρεια, ας πούμε πάνω σε κάποιον ήχο ή πάνω στην ενορχήστρωση, που συνήθως μόνο εμείς την «ακούμε».
ΣΤΑΘΗΣ: Οι διαφωνίες και οι συγκρούσεις μας, όταν συμβαίνουν, είναι καθαρές, τίποτα πίσω από την πλάτη του άλλου. Οι διαφωνίες μας ποτέ δεν κρύβουν ζήλια και ό,τι άλλο καταστρέφει συνήθως τις συνεργασίες.

Την Τετάρτη 9 Μαΐου αποχαιρετούν τον συναυλιακό χειμώνα τους με μία εμφάνιση στο six d.o.g.s. και οι ίδιοι μας προετοιμάζουν για το τι θα ακούσουμε στο live:
“Τραγούδια από όλα μας τα cd: ΝΥΝ, Greekadelia, Ταξιδοσκόπιο, Τα Μυστικά των Βράχων, Ηχοτρόπια, Υφαντόκοσμος. Ο ήχος είναι ηλεκτρονικό-ακουστικός, με πολύ live looping του Στάθη πάνω στο λαούτο του, «πειραγμένο» ή φυσικό, με πολλά περιβαλλοντικά samples και λούπες φτιαγμένες από τον ίδιο, πολλές φορές επί τόπου πάνω στο λάιβ, με το Ινδικό μου αρμόνιο και το μπεντίρ. Συχνά ξεφεύγουμε σε αυτοσχεδιασμούς που δημιουργούν ατμόσφαιρες ή χορό, συχνά διηγούμαι ή διαβάζω μέσα ή ανάμεσα στα κομμάτια, από ζεν ποίηση, μέχρι μικρά αποσπάσματα φιλοσοφικών ή λογοτεχνικών βιβλία, ό,τι μου έρχεται εκείνη την ώρα, ό,τι ταιριάζει και «ανεβάζει» την κάθε στιγμή.”

Και τα σχέδια σας μετά;
“Τσίου τσίου, μπε μπεεε, μπλουμ, για λίγο… Και μετά, μεγάλο καλοκαιρινό project στην Πορτογαλία, με άλλο ρεπερτόριο που ετοιμάζουμε και με μουσικούς από διάφορα μέρη του κόσμου, για το οποίο θα ενημερώσουμε.”

Καλή συνέχεια όμορφοι μουσικοί του Κόσμου.

Γιάννης Ντάρδης στα λόγια
Κική Παπαδοπούλου στις φωτογραφίες

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

BACK TO TOP