Join Radio MENU
Join Radio -
Interviews

Μιλήσαμε με τα μέλη της μυστήριας Οικογένειας Τσέντσι

LIVE NOW! Join Radio - Άκης Δουδέσης Άκης Δουδέσης

Η  “Οικογένεια Τσέντσι” του Άρη Ασπρούλη και της Ιόλης Ανδρεάδη η οποία έχει αναλάβει τη σκηνοθεσία και τη μετάφραση των πρωτότυπων κείμενων και βασίζεται στο έργο του Αρτώ ” Οι Τσέντσι” και σε πραγματική ιστορία από το ομώνυμο χρονικό του Σαντάλ. Βρισκόμαστε στη Ρώμη του 1599, οι ήρωες ζουν στο δυστοπικό σύμπαν του Μεγάρου του Κόμη Τσέντσι, η εξόδος κινδύνου δεν υπάρχει πουθενά και το στοιχείο του εγκλεισμού είναι κυρίαρχο σε κάθε τους κίνηση. 

Το πρώτο ανέβασμα του έργου με πρωταγωνιστή τον ίδιο τον Αρτώ απέτυχε παταγωδώς παραμένοντας στη σκηνή μόνο για 17 ημέρες ενώ τα εγκλήματα του Κόμη κι η αυτοθυσία της 16χρονης Βεατρίκης, αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης για κορυφαίους ποιητές, στοχαστές και ζωγράφους. 

Τώρα που το ημερολόγιο που γράφει 2015, συατό το μυστήριο παιχνίδι για τρεις οι πρωταγωνιστές είναι ο Μιλτιάδης Παπαδόπουλος, η Μαρία Προϊστάκη και η Ελεάνα Καυκάλα  οι οποίοι μαζί με τη σκηνοθέτιδα έχτισαν την παράσταση από την πρώτη λέξη και το παρουσιάζουν στο ειδικά σχεδιασμένο υπόγειο του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης. 

Ο φακός του Join, μπήκε λίγες ώρες πριν την πρεμιέρα σε μία πρόβα της ομάδας κρατώντας τις παρακάτω φωτογραφίες τις οποίες συνοδεύουν και κάποιες σκέψεις της ομάδας για τον κόσμο του περιβόητου Κόμη της Ιταλίας. 

IMG_5880 IMG_5878 IMG_5856

Ιόλη Ανδρεάδη 
Η Οικογένεια Τσέντσι είναι ένα νέο έργο του Άρη Ασπρούλη και δικό μου εμπνευσμένο από αγαπημένα κείμενα. Το κεντρικό από αυτά είναι οι Τσέντσι του Αντονέν Αρτώ, που το έχω μεταφράσει από τα γαλλικά. Ο Ζαν Λουί Μπαρώ είχε παίξει το ρόλο του Μπερνάρντο, του μικρού γιου του Τσέντσι, στην παράσταση του έργου του Αρτώ. Ο Μπαρώ μιλάει για την αναπνοή σε σχέση με τον αριθμό τρία που, όπως λέει, τη σημασία του την έμαθε από τον Αρτώ: “εισπνοή, κράτημα της αναπνοής, εκπνοή ή αλλιώς δέχομαι, περικλείω, δίνω”.  

Τρεις οι ηθοποιοί με τους οποίους δουλέψαμε για την παράσταση, οι οποίοι παίζουν συνολικά οκτώ ρόλους. Μέθοδοι και προτιμήσεις που ταίριαξαν κι έγιναν ένα τον καιρό των προβών. Οι δικές μου αγαπημένες μέθοδοι: viewpoints, moment work, Laban, εκείνες του Μιλτιάδη, τα υλικά της Μαρίας και της Ελεάνας από τη Σχολή του Ωδείου Αθηνών, η ενέργεια του Διονύση. Μια παράσταση που χτίστηκε βήμα-βήμα.     

IMG_5857 IMG_5814 
IMG_5851

Ελεάνα Καυκαλά 
Η οικογένεια Τσέντσι “συνέβη” στο δικό μου το μυαλό όταν η Ιόλη μου έδωσε να διαβάσω δύο σελίδες από ένα πακέτο με χαρτιά που κρατούσε στα χέρια της. Τις διάβασα δυνατά και ήταν σαν, εκείνη ακριβώς την ώρα της ανάγνωσης, να έβαζα ένα περίεργο στοίχημα με το κείμενο. “Πώς σου φάνηκε;” με ρώτησε όταν ειπώθηκε και η τελευταία λέξη. “Έχει ένα χιούμορ πολύ περίεργο”της απάντησα.  

Αυτό που στ’ αλήθεια σκεφτόμουν ήταν ότι το κείμενο είχε μέσα του ένα δαίμονα, έναν σαρκαστικό παλμό που σε βάζει κάτω από μόνος του, κάτι που προηγείται του νοήματος όχι για να το σκεπάσει αλλά για να το φωτίσει. Αυτός είναι ο δαίμονας που γέννησε όλους τους ρόλους του έργου. Αυτός γέννησε και τον Μπαλαντέρ. Αυτός είναι η κοινή αναπνοή που έχουμε με τον Μίλτο και τη Μαρία πάνω στη σκηνή και η μεγάλη αμοιβαία εκπνοή μας λίγο πριν κλείσουν τα φώτα για να αρχίσει η παράσταση.  

IMG_5790

IMG_5766

Μαρία Προϊστάκη  
Διανύαμε τον τελευταίο μήνα στη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών. Ήδη είχε πιάσει καλοκαίρι και η κούραση των 3 χρόνων είχε χτυπήσει κόκκινο . Εκείνη την ημέρα είχαμε εξετάσεις σε ένα πολύ ιδιαίτερο μάθημα , αυτό της τεχνικής κλόουν του Ηλία Κουνέλλα . Έπρεπε να ενδυθούμε τον προσωπικό μας κλόουν, να υπάρξουμε πάνω στη σκηνή για λίγα λεπτά στη σιωπή και στη συνέχεια να ξεβαφτούμε σε ένα κουβά νερό λέγοντας κάτι από τα 3 χρόνια που περάσαμε εκεί μέσα .Εγώ ετοιμάστηκα και στάθηκα πίσω από τιε κουρτίνες της σκηνής για να δω τους καθηγητές μας 

Ανάμεσα τους και μια κοπέλα άγνωστη σε μένα , μελαχροινή με ένα πουά φόρεμα . Όταν ήρθε η στιγμή μου να μιλήσω , αφηγήθηκα ένα βράδυ που πήγα σ’ένα ερημικό μπαρ μετά τη σχολή κια αναρωτήθηκα για πρώτη φορά στη ζωή μου αν πραγματικά “κάνω” για ηθοποιός . Οι εξετάσεις τελείωσαν κι όλοι αναρωτιόντουσαν ποιά ήταν η κοπέλα στο ημίφως με το πουά φόρεμα . Λίγες μέρες μετά το τηλέφωνο μου χτύπησε και ήταν αυτή.  

Την έλέγαν Ιόλη Ανδρεάδη και ήθελε να με δει για μια παράσταση που ετοίμαζε Συναντηθήκαμε στο ίδρυμα Κακογιάννη στην αίθουσα του κινηματογράφου , ένα μέρος οπου έκανα πρόβες το 2010 για το “Σκοτεινό σπίτι” του Νηλ Λαμπιούτ . Όλα φαίνονταν καρμικά και ένα τηλεφώνημα λίγες μέρες μετά το επιβεβαίωσε . Θα έκανα την κόρη του κόμητα Τσέντσι . Το ταξίδι ξεκίνησε . Σε λίγο έμαθα οτι συνοδοιπόροι θα ήταν ο Μιλτιάδης Φιορέντζης και η Ελεάνα Καυκαλά. 

IMG_5776

 Το οτι ο Μιλτιάδης ή Μίλτος όπως τον φωνάζω πια θα έκανε τον πατέρα μου ήταν μια ευλογημένη συγκυρία . Είναι όντως πατέρας και σύντροφος αλλά το εντυπωσιακό σ’αυτόν είναι η αγάπη με την οποία περιβάλλει τους ανθρώπους γύρω του τόσο φυσική κι ανεπιτήδευτη που σε σκλαβώνει. 

Για την Ελεάνα Καυκαλά δεν μπορώ να πω και πολλά μιας και ήμασταν 3 χρόνια συμφοιτήτριες στη δραματική σχολή . Κάθε φορά που ανεβαίνουμε μαζί στη σκηνή περνούν απο μπροστά μου όλες οι στιγμές που έχουμε ανέβει μαζί στη σκηνή στα χρόνια της μαθητείας μας και όλες οι στιγμές που αυτή ήταν στη σκηνή κι εγώ απο κάτω να γίνομαι μάρτυρας του ταξιδιού που διένυε όπως κι αυτή του δικού μου . Υπάρχει πάντα μια σιωπηλή συνεννόηση . Ξέρει και ξέρω και δεν χρειάζεται όλα να ειπώνονται σ’αυτή τη ζωή . Αρκεί να υπάρχουν 

Όσο για το μελαχροινό κορίτσι με το πουά φόρεμα , την Ιόλη , συνεχίζει να κάθεται στο ημίφως σιωπηλή για να μας θυμίζει τη μυστική μας συνομωσία σ’αυτό το σκοτεινό “παραμύθι” που βγήκε απ’το μακρινό παρελθόν , μπήκε στα όνειρα της κι έγινε ένα με τα δικά μας.

IMG_5857 

Μιλτιάδης Παπαδόπουλος  
Στο τέλος της περασμένης άνοιξης, η Ιόλη μου εμπιστεύτηκε το κείμενο της “Οικογένειας Τσέντσι”. Ξεκίνησα να το διαβάζω μέσα στο μετρό, συνεπαρμένος. Οι πρόβες ξεκίνησαν μέσα στον Ιούνη και ήδη από τις πρώτες συναντήσεις, αβίαστο αίσθημα χαράς ξεχείλιζε από τα μπατζάκια μας. Τέσσερις νέοι καλλιτέχνες ανακαλύπταμε ο ένας τον άλλον, μεσοκαλόκαιρα, με ουρές στα ΑΤΜ, κι εμείς στην πρόβα να ανταλλάσουμε πυρετωδώς ιδέες, να φτιάχνουμε όλοι μαζί την αλφαβήτα της παράστασης, πρέπει να ήμασταν τρελοί. 

Οι μήνες πέρασαν και χωρίς να το πάρουμε είδηση, το σκηνικό αναδύθηκε από το πάτωμα, οι φόρμες δώσαν τη θέση τους στα κοστούμια, τα φώτα πρόβας γίναν φώτα παράστασης. Ιόλη, Άρη, Μαρία, Ελεάνα, Δήμητρα, Περικλή, Βικτώρια, Πάνο, Μαριάντζελα, Χριστίνα, Ερατώ, Διονύση ,Χάρη, ορατοί και αόρατοι συνεργάτες, κάνατε την καρδιά μου να χτυπά δυνατότερα. 

IMG_5796

Διονύσης Χριστόπουλος (βοηθός σκηνοθέτη) 
Έχω συμμετάσχει σε αρκετές θεατρικές παραγωγές και έχω ζήσει πολλά θεατρικά φαινόμενα μπροστά και πίσω από την σκηνή, εκείνο που μου έκανε εντύπωση στην «Οικογένεια Τσέντσι» ήταν η αρμονία. Είναι κάτι το αντικειμενικά δύσκολο να πετύχεις την αρμονία στο θέατρο. Την αρμονία τόσο στην σκηνή, όσο και στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Η Ιόλη, νομίζω, είναι η κυρίως υπεύθυνη γι’ αυτό, λόγω του ρόλου της σκηνοθέτη. Πέρα από τους τρεις πραγματικά ταλαντούχους ηθοποιούς και την απόλυτα ολοκληρωμένη σκηνοθετική ταυτότητα της παράστασης, η «Οικογένεια Τσέντσι» έχει άρωμα ανθρώπινο. 

Είναι μια δουλειά που έχει γίνει με συνεργασία, με διάλογο, με διδασκαλία, με ταλέντο και μεράκι. Στην προετοιμασία πριν την παράσταση βλέπει κανείς ανθρώπους που νοιάζονται ο ένας τον άλλον. Προσέχουν τους εαυτούς τους και τους δίπλα τους. Εάν η δουλειά αυτή ήταν καρδιογράφημα, πιστεύω πως θα ήταν μια ευθεία γραμμή γεμάτη ενέργεια και πάθος και σε αντίθεση με τα συμβατικά καρδιογραφήματα, που η ευθεία γραμμή σημαίνει τέλμα, αυτή η ευθεία γραμμή θα σήμαινε ζωή. Ζωή εις το διηνεκές. 

 IMG_5890

Φωτογραφίες/επιμέλεια: Kiki Pap 

Info  
Ίδρυμα Κακογιάννη, Πειραιώς 206 (ειδικά διαμορφωμένος υπόγειος χώρος) 

Ημέρες παραστάσεων: Παρασκευή, Σάββατο & Κυριακή έως 29.11  

Ώρα έναρξης: 21.30 

Διάρκεια: 80’ χωρίς διάλειμμα 

Γενική είσοδος: 10 ευρώ  

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

BACK TO TOP