Join Radio MENU
Join Radio -
THINGS WE LOVE

PARIS, TEXAS: ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΣΕΝΑΡΙΑ ΤΟΥ SAM SHEPARD

ΠΙΣΩ

Ο Sam Shepard έφυγε απο τη ζωή στα 73 του χρόνια χάνοντας τη μάχη με τη νόσο του Λου Γκέρινγκ. Ο βραβευμένος με Πούλιτζερ θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και ηθοποιός ήταν πολλά παραπάνω από ένα ταλαντούχος καλλιτέχνης και κρύβεται πίσω από τα ωραιότερα λόγια που έχουν ειπωθεί σε θεατρικές σκηνές και κινηματογραφικά πανιά. Μία από τις καλύτερες ιστορίες του είναι αυτή του “Paris, Texas”. 

Αυτό που σου μένει από μία πραγματικά σημαντική ταινία είναι τα συναισθήματα που σου προκάλεσε. Δεν στέκεσαι στις λεπτομέρειες και στις όμορφες ατάκες. Όταν πέσει κι ο τελευταίος τίτλος τέλους, νιώθεις πλήρης όπως όταν γυρνάς από τα ωραιότερα ταξίδια σου. 
To “Paris, Texas” λοιπόν, ανήκει σ’ αυτή την κατηγορία.  Το road trip ενός μελαγχολικού τύπου(Harry Dean Stanton) που περιπλανιέται στις χαοτικές, αμερικάνικες ερήμους και τους ατελείωτους αυτοκινητόδρομους αναζητώντας την χαμένη οικογένεια του και τελικά την ίδια του μνήμη, είναι αδύνατον να μην σε συγκινήσει. Κι αυτό συμβαίνει γιατί δεν πρόκειται για ένα απλό μελόδραμα ή ένα γουέστερν αλλά για έναν πετυχημένο συνδυασμό αυτών των δύο σινεκόσμων.
Οι χαρισματικοί Wim Wenders και Sam Shepard συνεργάστηκαν για να στοχεύσουν κατευθείαν στην αλήθεια χωρίς πολλά, δακρύβρεχτα λόγια. Ένωσαν με μεγάλη επιτυχία τις δύο αντίθετες μεταξύ τους πόλεις του τίτλου σε μία ιστορία συμβολίζοντας κάπως έτσι τη ρομαντική και την άγρια πλευρά ενός μπερδεμένου ανθρώπου- ο οποίος θα μπορούσε να είναι εσύ, εγώ, όλοι μας- και να φτιάξουν ένα λυρικό και ωμό ταυτόχρονα, φιλμ .  
Το σενάριο του Shepard (με τη συμβολή του L.M. Kit Carson) είναι γεμάτο συγκλονιστικές σιωπές – κραυγές που αντηχούν στις ερημιές της Αμερικής και “σκάβει” πολλά μέτρα κάτω από την επιφάνεια των χαρακτήρων. Σε συνδυασμό με την εύστοχη και ατμοσφαιρική σκηνοθεσία του Γερμανού σκηνοθέτη(και μεγάλου θαυμαστή του αμερικανικού κινηματογράφου) και τις ερμηνείες των δύο υπέροχων και διαλυμένων πρωταγωνιστών, το “Paris, Texas” σε παρασύρει σ’ ένα υπαρξιακό ταξίδι στα πιο σκοτεινά σημεία που κρύβουμε όλοι στον προσωπικό μας λαβύρινθο. 

Κι όπως όλες οι μεγάλες τραγωδίες και τα φιλμ που έχουν κάνει κατάληψη σε μια ξεχωριστή γωνία της καρδιάς σου, οι δύο δημιουργοί κράτησαν για το τέλος μία μεγαλειώδης κορύφωση: Τη συνομιλία της  Nastassja Kinski και του Stanton, με το τζάμι των booth τους να τους χωρίζει. Μία από τις πιο σπαρακτικές σκηνές που έχω δει στο σινεμά, θα μου υπενθυμίζει πάντα πως η υπερδύναμη που λέγεται αγάπη δεν χωράει ούτε σε κοντέρ αυτοκινήτων ούτε σε ημερολόγια.
Αντέχει στο χρόνο και δεν μασάει να διανύσει τεραστιες αποστάσεις για να κρατηθεί ζωντανή. 

*H ταινία κέρδισε τον Χρυσό Φοίνικα στο Φεστιβάλ των Καννών το 1984. 

Kiki Pap

BACK TO TOP