Join Radio MENU
Join Radio -
Things We Love

Είναι τελικά το «Τι έμαθα περπατώντας στον κόσμο» της Λένας Διβάνη, το καλύτερο βιβλίο για να το διαβάζεις στο τρένο;

LIVE NOW! Join Radio - Tree Pines Zone Tree Pines Zone

(όχι ότι ρώτησε κανείς αλλά) Σχεδόν όλα τα βιβλία μου τα έχω διαβάσει στα άδυτα των μέσων μαζικής μεταφοράς. Εκεί, ανάμεσα στις ανακοινώσεις για τον επόμενο σταθμό και τις εναλλαγές των τρελαμένων συνεπιβατών, μπορείς να βρεις ένα παράλληλο κόσμο που σε κάνει να χάνεις επεισόδια από την κανονική ροή του καταραμένου χρόνου και να βρίσκεσαι ξαφνικά σε λάθος αποβάθρες. 
Κάτι τέτοιο συνέβη και όταν διάβαζα το τελευταίο βιβλίο της Λένας Διβάνη. 
Το «Τι έμαθα περπατώντας στον κόσμο» δεν είναι άλλος ένας διεκπεραιωτικός ταξιδιωτικός οδηγός αλλά μια συγκέντρωση απολαυστικών, συγκινητικών, σουρεάλ, αστείων, ιστοριών που διαδραματίστηκαν σε βουνά, ατελείωτες πεδιάδες, λίμνες, φθηνά ξενοδοχεία, πλυμμηρισμένες σκηνές, μονοπάτια της Ελβετίας, της Νέας Ζηλανδίας, της Αιθιοπίας, της Κούβας, του Βιετνάμ, της Βενεζουέλας, της Ινδίας, της Παταγονίας.

Κάθε αεροδρόμιο και μάθημα. Κάθε χώρα κι ένα εύστοχος τίτλος.
Άφιλτρη και με έξυπνο χιούμορ, η Διβάνη σού περιγράφει όσα έχει ζήσει κι έχει δει σε όλα αυτά τα μέρη με τόσο έντονη αμεσότητα που έχεις την αίσθηση πως την ακούς να σου διηγείται τα πάντα από τη διπλανή σου θέση στο βαγόνι. Χωρίς να σε κουράζει με περιττές φλυαρίες και με εγωθασουπω διδαχές, όταν οι αφηγήσεις της και τα μαθήματα-παθήματα της φτάνουν στο τέλος, θες να κλείσεις εισιτήριο για όλα τα μέρη που πάτησαν τα ορειβατικά της μποτάκια(κι ειδικά για την προβατίσια Νέα Ζηλανδία) .
Οι  334 σελίδες της χώρεσαν την ατμόσφαιρα που επικρατούσε στις απρόβλεπτες, δύσκολες, ευχάριστες, δύσβατες πεζοπορίες- ψυχοθεραπείες της, μαζί με τις διαφορετικές κάθε φορά ομάδες και παρ’ όλο που  καμία φωτογραφία δεν συνοδεύει τις λέξεις της, οι εικόνες που περνούν από μπροστά σου είναι χιλιάδες.

Δεν ξέρω αν το «Τι έμαθα περπατώντας στον κόσμο» είναι μέσα στις λίστες με τα «must» βιβλία αυτής της παράξενης χρονιάς.
Αυτό που ξέρω είναι πως είναι ωραίο τελικά, να μην είναι ο προορισμός σου ο σταθμός Πανόρμου, αλλά γύρευε ποιος άλλος.

Κική Παπαδοπούλου

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

BACK TO TOP