flowers in the big parade deep inside your heart

Πέθανε σε ηλικία 80 ετών ο ποιητής, στιχουργός και πεζογράφος, Μάνος Ελευθερίου!

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΑΠΟ ΣΤΙΣ 23 Ιουλίου 2018

                                                               «Αν ήταν άστρα τα φιλιά σου
                                                                 και τα `χαν άλλοι ουρανοί
                                                             θα `ταν αλλιώς ο κόσμος τώρα
                                                               θα `χαν και τα πουλιά φωνή»

Ο Μάνος Ελευθερίου γεννήθηκε στις 12 Μαρτίου 1938 και είχε γράψει ποιητικές συλλογές, διηγήματα, μία νουβέλα, δύο μυθιστορήματα και περισσότερα από 400 τραγούδια. Παράλληλα εργάστηκε ως αρθρογράφος, επιμελητής εκδόσεων, εικονογράφος και ραδιοφωνικός παραγωγός.

                                                            «Η μοίρα κι ο καιρός το ‘χαν ορίσει

                                                             στον κόσμο αυτό να ρίξω πετονιά

                                                             κι η νύχτα χίλια χρόνια να γυρίσει

                                                               στο τέλος της γιορτής να τραγουδήσει

                                                              αυτός που δεν εγνώρισε γενιά

                                                            και τους καημού την πόρτα να χτυπήσει»

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ερμούπολη της Σύρου. Ο πατέρας του ήταν ναυτικός. Σε ηλικία 14 ετών μετακόμισε με την οικογένειά του από την Σύρο στην Αθήνα και τα πρώτα επτά χρόνια κατοικούν στο Χαλάνδρι. Το 1960 μετακόμισαν οικογενειακώς στο Νέο Ψυχικό. Το 1955 γνωρίστηκε με τον Άγγελο Τερζάκη ο οποίος τον ώθησε να παρακολουθήσει μαθήματα στη δραματική σχολή του Εθνικού Θεάτρου ως ακροατής. Το 1956 γράφτηκε στο τμήμα θεάτρου της Σχολής Σταυράκου  με καθηγητές τον Χρήστο Βαχλιώτη, τον Γιώργο Θεοδοσιάδη και τον Γρηγόρη Γρηγορίου. Το 1960 στα Ιωάννινα, όπου βρέθηκε για να εκτελέσει την στρατιωτική του θητεία, άρχισε να γράφει θεατρικά έργα και ποιήματα.

                                                               «Πάρε μια λέξη για να ζεις
                                                                  και στρώσε τη ζωή σου.
                                                                 Και φώναζε ολονυχτίς
                                                               που βρίσκει ο βασανιστής
                                                                 νερό του παραδείσου.»

Το 1962, σε ηλικία μόλις 24 ετών, δημοσίευσε την πρώτη του ποιητική συλλογή με τίτλο Συνοικισμός, με δικά του χρήματα αλλά δεν είχε την αναμενόμενη επιτυχία. Την ίδια εποχή στα Ιωάννινα έγραψε τους πρώτους στίχους, ανάμεσα στους οποίους ήταν και «Το τρένο φεύγει στις 8:00», τους οποίους αργότερα μελοποίησε ο Μίκης Θεοδωράκης.

                                                                  «Σε βρήκα πάλι ξαφνικά
                                                                   να πίνεις ούζο στου Λευτέρη
                                                                   νύχτα δε θα `ρθει σ’ άλλα μέρη
                                                                   να `χεις δικά σου μυστικά
                                                                  και να θυμάσαι ποιος τα ξέρει
                                                                νύχτα δε θα `ρθει σ’ άλλα μέρη.»

Τον Οκτώβριο του 1963 ξεκίνησε να εργάζεται στο «Reader’s Digest» όπου και παρέμεινε για τα επόμενα δεκαέξι χρόνια. Στο μεταξύ, κυκλοφόρησαν τα δύο πρώτα του βιβλία με διηγήματα, Το διευθυντήριο (1964) και Η σφαγή (1965), για τα οποία γράφτηκαν εξαιρετικές κριτικές.

                                                                 «Πρέπει να μάθεις να διαβάζεις το σκοτάδι

                                                                   Σαν ένα σώμα, στην αρχή συλλαβιστά

                                                                  Να κατακτήσεις και το μπλε που είναι στον Άδη

                                                               Να ιδρώσουν θάνατο οι χορδές και τα πνευστά.»

Το 1964 εμφανίστηκε στην ελληνική δισκογραφία. Συνεργάστηκε με το συνθέτη Χρήστο Λεοντή και με τον Μίκη Θεοδωράκη (1967), με τον οποίο η συνεργασία διακόπηκε εξαιτίας της Δικτατορίας . Τα συγκεκριμένα τραγούδια πρωτοκυκλοφόρησαν το 1970 στο Παρίσι. Συνεργάστηκε επίσης με τον Δήμο Μούτση (Άγιος Φεβρουάριος, 1971) και με τον Γιάννη Μαρκόπουλο  στο δίσκο Θητεία, του οποίου η ηχογράφηση ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 1973, διακόπηκε από τα γεγονότα του Πολυτεχνείου και τελικά κυκλοφόρησε το 1974 με την Μεταπολίτευση.

                                                                  «Κυριακή χωρίς αιτία
                                                                 έκανες μιαν αμαρτία.
                                                                  Κυριακή θα με γελάσεις 
                                                                 με καινούργιες αποφάσεις.»

Παράλληλα έγραψε και εικονογράφησε παραμύθια για παιδιά ενώ επιμελήθηκε την έκδοση λευκωμάτων με θέμα την Σύρο : Ενθύμιον ΣύραςΘέατρο στην Ερμούπολη κ.ά. Την δεκαετία του ’90 αρθρογραφούσε και έκανε ραδιοφωνικές εκπομπές στον Αθήνα 9.84 και στο Δεύτερο Πρόγραμμα.

                                                                   «Με ποια τραγούδια να σε θυμάμαι
                                                                        σαν θέλω να σε ονειρευτώ,
                                                                    είν’ τα τραγούδια ξερά ποτάμια
                                                                        σ’ αυτό τον τόπο που περπατώ.»

Το 1994 εξέδωσε τη πρώτη του νουβέλα με τίτλο Το άγγιγμα του χρόνου. Το 2004 δημοσίευσε το πρώτο του μυθιστόρημα με τίτλο Ο Καιρός των Χρυσανθέμων, η οποία τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας το 2005.

                                                                       «Μήπως ζούμε σ’ άλλη χώρα
                                                                        και δεν το γνωρίζουμε
                                                                       και με φως και με αγέρα
                                                                      τις αγάπες χτίζουμε;
                                                                     Κάτι τέτοιο θα συμβαίνει
                                                                           και δε γονατίζουμε.»

Το 2013, ο Μάνος Ελευθερίου, βραβεύθηκε για την συνολική προσφορά του από την Ακαδημία Αθηνών!

Tagged as

Join Radio

#ΑλλαξεΤονΑεραΣου

Current track
Τίτλος
Καλλιτέχνης

Background