νέο joinπρόγραμα από τη Δευτέρα 16/9 #joinseason7

Οι καλύτερες ιστορίες στο Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου της Ρωσίας κρύβουν μέγα παράπονο μέσα τους!

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΑΠΟ ΣΤΙΣ 26 Ιουνίου 2018

Είναι εκείνοι που κλωτσάνε το τόπι, παίζουν μπαλίτσα και όλοι τους θέλουν να σηκώσουν στον ρωσικό ουρανό την πολυπόθητη κούπα του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Αλλά έχουν παράπονο μέσα τους και πασάρουν τελική ασίστ κλάματος με τις ζωές και τις ιστορίες τους.

Πρώτος, ο Ρομέλου Λουκάκου της Εθνικής Βελγίου, με καταγωγή από το φτωχικό Κονγκό. Ο οποίος, σύμφωνα με τον ίδιο, ακόμα έχει την εικόνα της μητέρας του στο ψυγείο και την έκφραση του προσώπου της. Και συνεχίζει: «Ημουν μόλις έξι ετών και γύρισα σπίτι από το σχολείο για το γεύμα. Η μητέρα μου ετοίμαζε κάθε μέρα το ίδιο ακριβώς μενού: ψωμί και γάλα. Οταν είσαι παιδί δεν το σκέφτεσαι. Υποθέτω ότι αυτό μπορούσαμε τότε. Οι άνθρωποι στο ποδόσφαιρο συνηθίζουν να μιλούν για την ψυχική δύναμη. Λοιπόν, εγώ είμαι ο σκληρότερος μάγκας που θα συναντήσετε. Επειδή θυμάμαι πάντα ότι καθόμουν στο σκοτάδι με τον αδερφό μου, τη μητέρα μου και τις προσευχές που λέγαμε, πιστεύοντας ότι θα συνέβαινε το θαύμα. Κι εγώ κράτησα εκείνη την υπόσχεσή μου. Γυρνώντας σπίτι μία μέρα από το σχολείο, είδα τη μητέρα μου να κλαίει και της είπα: “Μητέρα, θα αλλάξουν όλα. Θα δεις. Θα παίξω ποδόσφαιρο στην Αντερλεχτ και θα συμβεί σύντομα. Δεν θα έχεις πλέον να ανησυχείς για τίποτα”. Ήθελα να γίνω ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στην ιστορία του Βελγίου. Αυτός ήταν ο στόχος μου. Όχι απλά καλός. Όχι απλά σπουδαίος. Ο καλύτερος. Έπαιζα με τόσο θυμό εξαιτίας πολλών πραγμάτων. Εξαιτίας των ποντικιών που έτρεχαν στο σπίτι μας, επειδή δεν μπορούσα να δω Champions League, εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο με κοιτούσαν οι άλλοι γονείς».

Μια άλλη περίπτωση είναι εκείνη του Αλιρεζά Μπεϊρανβάντ, του βασικού τερματοφύλακα του Ιράν, ο οποίος θα κλείσει -σε λίγους μήνες- τα 26 του χρόνια. Το Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας είναι η πρώτη ουσιαστικά φορά που το όνομά του ξεπέρασε τα όρια της χώρας του και του ασιατικού ποδοσφαίρου. Αυτή είναι η δεύτερη μεγάλη επιτυχία της ποδοσφαιρικής του καριέρας. Όσο για την πρώτη; Το γεγονός ότι κατάφερε και έγινε ποδοσφαιριστής! Ο πανύψηλος Αλιρεζά γεννήθηκε σε ένα μικρό χωριό στο δυτικό Ιράν. Προέρχεται από νομαδική οικογένεια και έχει κουρδική καταγωγή. Όντας το μεγαλύτερο από τα παιδιά της οικογένειας, το μέλλον του ήταν προδιαγεγραμμένο, τουλάχιστον στο μυαλό του πατέρα του. Η οικογένεια βρισκόταν μόνιμα εν κινήσει, ψάχνοντας κατάλληλο έδαφος για να ταΐσει τα πρόβατά της, και ο μικρός Αλιρεζά πέρασε μεγάλο μέρος των παιδικών του χρόνων σαν βοσκός! Ο πατέρας του δεν μπορούσε να διανοηθεί ότι ο γιος του προτιμούσε να ασχοληθεί με την μπάλα, αντί να ψάξει για μια κανονική δουλειά.
Σε μια πρόσφατη συνέντευξή του, ο Μπεϊρανβάντ αποκάλυψε πως ο πατέρας του ήταν τόσο ανένδοτος, που έφτασε στο σημείο να του σκίσει τις φανέλες και τα γάντια, αναγκάζοντας τον να παίζει μερικές φορές στους αγώνες της τοπικής ομάδας με γυμνά χέρια. Αλλά εκείνος, συνέχισε…

Ο τρίτος στη λίστα των εύκολων δακρύων, είναι ο Αλιού Σισέ, ο οποίος -στα 42 του χρόνια- ηγείται της ταλαντούχας Σενεγάλης στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Την Τρίτη (19/6), μάλιστα, πέτυχε και την πρώτη του νίκη κόντρα στο ένα εκ των δύο φαβορί του ομίλου – την Πολωνία, με 2-1.
Ο 42χρονος Αλιού, που το 2002 ήταν παίκτης και αρχηγός της εξαιρετικής Σενεγάλης που είχε κερδίσει την παγκόσμια πρωταθλήτρια Γαλλία κι έφτασε μέχρι τα προημιτελικά της διοργάνωσης, είναι ο πιο… «φτωχός» προπονητής της διοργάνωσης, σε σημείο να τον λυπούνται οι υπόλοιποι, υψηλά αμειβόμενοι! Ο Αλιού Σισέ, που κάποτε είχε ακουστεί ως παίκτης και για την ΑΕΚ, φαίνεται να αμείβεται με 200.000 ευρώ. Ο προηγούμενός του που είναι ο προπονητής της Σερβίας, Μλάντεν Κρστάιτς, είναι πλουσιότερος κατά 100.000 ευρώ. 

Αλέξης Μαντάς


Join Radio

#ΑλλαξεΤονΑεραΣου

Current track
Τίτλος
Καλλιτέχνης

Background