νέο joinπρόγραμα από τη Δευτέρα 16/9 #joinseason7

Track Me Down: Η Αγιάτη έχει επανειλημμένα χορέψει στο μπαλκόνι της "Τα ήσυχα βράδια" της Αρλέτας

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΑΠΟ ΣΤΙΣ 15 Σεπτεμβρίου 2016

H Αγιάτη Μπενάρδου δημιούργησε πριν μερικά χρόνια αυτό το καθόλου φιλολογικό μπλογκ για τα βιβλία που διαβάζει. Και έτσι αθόρυβα, με έναν τρόπο ανεπιτήδευτο, τρυφερό και οικείο μεταδίδει τη λαιμαργία της για το διάβασμα σε όποιον κάνει κλικ (κάνε κάνε, θα περάσεις υπέροχα,ορκίζομαι). «Το Don’t Ever Read Me, το οποίο φέτος κλείνει αισίως τα 6 χρόνια, ξεκίνησε ως ένα πείραμα για να μοιραστώ με φίλους την επανασύνδεσή μου με έναν παλιό συμμαθητή με αφορμή τις «Διορθώσεις» του Τζόναθαν Φράνζεν. Για λόγους συνέπειας, θα έπρεπε να θεωρώ ότι οι «Διορθώσεις» είναι ένα βιβλίο που θα έπρεπε να διαβάσουμε όλοι – στο παρελθόν άλλωστε το έκανα δώρο παντού προκειμένου να το συζητώ διαρκώς. Αλλά όχι: Νομιζω ότι το βιβλίο που θα έπρεπε να έχουμε διαβάσει όλοι είναι «Ο Φόνος του Ρότζερ Ακρόυντ» της Άγκαθα Κρίστι, αλλά δεν μπορώ να αποκαλύψω το λόγο διότι θα χαλάσω την έκπληξη.» 

Η Αγιάτη δεν είναι εθισμένη μόνο στα βιβλία αλλά και στα τραγούδια:«Δεν διαβάζω ποτέ το ίδιο βιβλίο δεύτερη φορά, αλλά είμαι αυτή που ακούει το ίδιο τραγούδι σε επανάληψη για μέρες ολόκληρες. Τελευταία, ακούω το Bobby Jean του Bruce Springsteen περίπου σαράντα φορές συνεχόμενες. Κάθεμέρα.»

Κι αυτά είναι τα 7 #trackmedown τραγούδια που διάλεξε ένα απόγευμα για το JoinRadio

Το τραγούδι που θα έπρεπε να ακούμε όλοι κάθε μέρα
Νομίζω πως αν όλοι ακούγαμε το She’s a Rainbow με το πρωινό μας, οι μέρες μας θα ήταν καλύτερες.

Το τραγούδι που κανείς δεν πιστεύει ότι μου αρέσει
Νομίζω πως κανένας δεν ξέρει ότι λατρεύω αυτό το τραγούδι, ότι με συγκινεί αφάνταστα η περήφανη φωνή της Πόλυς Πάνου, η μελωδία του Ξαρχάκου, με συγκινεί επίσης ο τρόπος που με μεταφέρει σε μία εποχή και μία περιοχή της Αττικής που γνωρίζω ελάχιστα αλλά που πάντα με γοητεύει.

Το τραγούδι που θα μπορούσε να είχε γραφτεί για εμένα
Όχι για το αυτονόητο, ότι δηλαδή “I came from Greece, I had a thirst for knowledge”, αλλά γιατί αυτό το τραγούδι έχει γραφτεί για όλες εμάς τις Ελληνίδες φοιτήτριες στην Αγγλία της δεκαετίας του ‘90. Είμαστε πολλές, και θεωρώ ότι δεν υπάρχει ούτε μία που να μην πιστεύει ακράδαντα ότι ο Jarvis έγραψε το κομμάτι και λίγο για εκείνη.

Το τραγούδι που δεν έγινε μεγάλη επιτυχία και θα έπρεπε 
Εντάξει, πρόκειται αναμφίβολα για μία επιτυχημένη διασκευή. Αλλά θα έπρεπε να είναι από τις Μεγαλύτερες Επιτυχίες Όλων των Εποχών. Πρόκειται για ένα κομμάτι που στοιχειώνει, αυτή είναι η λέξη. Στοιχειώνει»Now my foolish boat is leaning / Broken lovelorn on your rocks”.

Το τραγούδι που θα έσωζα αν έπρεπε να σώσω ένα μόνο τραγούδι
Αυτό είναι το τραγούδι που με παρηγορεί όσο κανένα. Ακούγοντάς το έχω επανειλημμένα χορέψει στο μπαλκόνι κοιτάζοντας τη θέα των απέναντι πολυκατοικών, έχω κλάψει σε πύλες αναχωρήσεων, έχω τραγουδίσει στο απώγειο και στο υπόγειο κάποιου έρωτα. Νομίζω ότι ο λόγος είναι οι εξής 18 λέξεις: “Ακόμα κι αν φύγεις για το γύρο του κόσμου, θα ‘σαι πάντα δικός μου,θα ‘μαστε πάντα μαζί”.

Το τραγούδι του οποίου το βίντεο κλιπ θα ήθελα να έχω σκηνοθετήσει
Μόνο και μόνο για να είμαι αυτή που έπιασε στην κάμερα το βλέμμα του Boss στην Patty την ώρα που (της) τραγουδά «All you gotta do is say yes”.

Το τραγούδι που θα μπορουσε να γίνει βιβλίο
Το πρωτοσκέφτηκα στη βροχερή Βιέννη πριν χρόνια: Ο στίχος «I guess that I miss you, I guess I forgive you, I’m glad you stood in my way”, αυτές οι δύο αβεβαιότητες και η μία μεγάλη βεβαιότητα σε παράταξη, θα μπορούσαν νααποτελέσουν την έμπνευση για κάποιο σπουδαίο μυθιστόρημα.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Join Radio

#ΑλλαξεΤονΑεραΣου

Current track
Τίτλος
Καλλιτέχνης

Background