Leave a light on

war of words:Αντιγόνη Πάντα-Χαρβά

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΑΠΟ ΣΤΙΣ 22 Οκτωβρίου 2015

Η Αντιγόνη Πάντα-Χαρβά τα μεσημέρια (14:45-16:30) βρίσκεται στο ΦΜ Live στο Star Channel, τις υπόλοιπες ώρες αρθογραφεί στο popaganda.gr και στο περιοδικό Froot (froot.gr) και στον ελεύθερο χρόνο της προσπαθεί να ζει τη ζωή σαν να είναι το τελευταίο πάρτυ της επάνω στη γη. 

Αθήνα
Εγώ το άλφα στην αρχή το βλέπω ως στερητικό και είναι αυτό νομίζω που κάνει όλη τη ζημιά. Γιατί όποτε βρίσκομαι μακριά της, μόνο στέρηση νιώθω. Γλυκό χάος. Προσπάθησα δύο φορές να φύγω σ’ άλλη γη σ’ άλλα μέρη αλλά δεν κατάφερα να την αποχωριστώ για πολύ. Δεν ξέρω τι να πω χωρίς να γίνω γραφική, πάντως αυτό που ξέρω είναι ότι όσοι γκρινιάζουν συνέχεια για την πόλη αυτή, πιθανότατα είναι οι ίδιοι που όπου και να τους έστελνες, πάλι κάτι θα έβρισκαν να γκρινιάξουν. Ναι, οκ, έχει πολλά στραβά αλλά είναι τόσα τα καλά της που όλα έρχονται σε μία ισορροπία με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. 
 
Μουσική
Άντε τώρα να αποφύγω τις κλισεδιές και τη συγκίνηση. Από τους πρώτους ήχους που άκουσα, ήταν η κιθάρα του μπαμπά μου. Μετά τα τραγούδια μέσα στο σπίτι από όλους τους καλλιτέχνες της οικογένειάς μου. Μέχρι και χορωδία έκανε πρόβες σπίτι μας. Αναπόφευκτα λοιπόν όλα έγιναν μουσική. Και συνεχίζουν να είναι. Με την ίδια ευκολία που ακούω Queens of the Stone Age μπορώ να ακούσω έναν Παντελίδη επάνω σε ένα απρόσμενο γλεντοκόπημα ή μία Rihanna για να το κουνήσω. Απλώς η καθημερινότητά μου συνοδεύεται κυρίως από κιθάρες, μπάσα και δυνατά ντραμς. Όσο πιο δυνατά, τόσο το καλύτερο. Στο παιχνίδι «μελωδία ή στίχοι», αναμφίβολα είμαι από αυτούς που κολλάνε πρώτα με τη μελωδία και μετά με τους στίχους. Βαριέμαι πάρα πολύ τις ποπ συναυλίες. Νυστάζω, κοιτάω γύρω-γύρω, δεν βλέπω την ώρα να τελειώσουν. Ακόμα και στη Madonna μετρούσα τα λεπτά, οπότε αποφάσισα ότι δεν ξαναπάω ποτέ σε ποπ συναυλία. Τσάμπα κόπος. Βαριέμαι επίσης τη ρέγκε και την άφρο μουσική και σπάνια ακούω πλέον φανκ και R ‘n’ B. Από ένα σημείο και μετά μου φαίνονται όλα ίδια. Με λίγες εξαιρέσεις. Αντιθέτως, δώσε μου φάδος, σάμπες, ρούμπες, βαλς, jazz standards, ηλεκτρονικές μουσικές, παριζιάνικα, πορτογαλέζικα και ιταλικά παλιά τραγούδια, 60s soul, 60s garage rock, post rock, post punk, ψυχεδέλεια, blues και πάρε μου την ψυχή. Στο τρίπτυχο σεξ/φαγητό/ύπνος, πετάω άνετα τον ύπνο και βάζω στη θέση του τις συναυλίες. That’s the story of my life. 
 
Ταξίδια
Όσο περισσότερα, τόσο το καλύτερο. Το αγαπημένο μου μέρος στον κόσμο είναι το Λονδίνο. Για την ακρίβεια είναι σαν δεύτερο σπίτι μου. Αν λείψω καιρό, βγάζω ψυχοσωματικά. Το μέρος που έκανε να δακρύσω μόλις το αντίκρισα, είναι η Βενετία. Νιώθω πως πρέπει κάποια στιγμή να μείνω εκεί για έναν χρόνο. Να μου φύγει ο καημός. Άλλες δύο πόλεις που αποχωρίστηκα δύσκολα είναι η Πράγα και η Σιένα στην Ιταλία.
 
Αγόρια – Κορίτσια
Αιώνιο παιχνίδι ενός συγχυσμένου μυαλού. 
 
Γέλιο
Άνθρωπος χωρίς χιούμορ, όχι φίλος μου.
 
 12170679_10152729174373078_1416920096_n
 
Περιοδικά Τηλεόραση κι άλλα διαμόνια
Ξένα μουσικά περιοδικά. Με έχει φάει το ίντερνετ. Από τηλεόραση, που δεν έχω ακόμη στο καινούργιο μου σπίτι, επιλεκτικά. Ξένες σειρές, ξένα talk shows και ταινίες, ταινίες, ταινίες.
 
Μόδα
Φτιάχνω τη δική μου. Ποτέ δεν κοιτάω τις τάσεις. Πάω όπου με πάει το κέφι μου. Μία σχεδιάστρια λατρεύω και θα ήθελα να μένουμε μαζί και να μου ράβει συνέχεια συνολάκια, την Ulyana Sergeenko.
 
Έλληνες
Ένας λαός που κουβαλάει πολλά κόμπλεξ. Χωρίς αυτά θα είχαμε κάνει τόσα πολλά πράγματα αντί να τα βάζουμε συνεχώς με τους άλλους. Νομίζω πάντως ότι οι τελευταίες γενιές είναι πιο ψαγμένες, συνειδητοποιημένες και σκαμπρόζικες. 
 
Πάρτυ
Τα αυθόρμητα, αυτοσχέδια είναι τα καλύτερα. Και συνήθως τα μόνα στα οποία ο κόσμος πραγματικά χορεύει με την καρδιά του. Νομίζω ότι θα παρτάρω μέχρι τα 80 μου με πατερίτσες. Ακόμα και όταν περνάω περίοδο μούχλας, δεν κρατάει ποτέ πολύ. Πάν
τως τα καλά πάρτυ προκύπτουν από τη διάθεση και τη σωστή χημεία του κόσμου και ποτέ από το μαγαζί αυτό καθεαυτό.  
 
Καναπές
Κάποτε βούλιαζα μέσα του και κάναμε γλυκό έρωτα. Πλέον τον βλέπω σπάνια και μου κάνει μούτρα. Έχει γίνει σκληρός και αφιλόξενος. Κάποια μέρα θα τα ξαναβρούμε, προς το παρόν όμως έχω πολλά να δω εκτός καναπέ σε αυτόν τον πλανήτη. Δεν θα προλάβω αν μείνω πιστή σε αυτόν.
 
Κυψέλη
Κυψελάρα. Είχα ξαναμείνει εδώ από το ’85 μέχρι το ’90 και τα τελευταία χρόνια μου είχε λείψει, οπότε είπα να επιστρέψω. Μερικά από τα πιο όμορφα σπίτια της Ελλάδας βρίσκονται εδώ. Οι πόρτες τους (έχω μία μανία με τις παράξενες πόρτες) είναι από τις πιο ιδιαίτερες στον κόσμο όλο. Ο πιο πράσινος και σκιερός δρόμος της Αθήνας είναι η Σπετσών. Νιώθεις ότι βρίσκεσαι κάτω από σκεπαστούς κήπους. Η Φωκίωνος Νέγρη συνεχίζει να είναι καταπράσινη και γεμάτη ζωή από παιδιά που παίζουν, ζευγάρια κάθε ηλικίας στα παγκάκια, σκυλάκια. Κρίμα μόνο που αναγκάστηκαν κάποιοι άνθρωποι να κλείσουν τα μαγαζιά τους και έχουν μείνει άδεια. Η γειτονιά μου είναι γειτονιά με την παλιά έννοια. Η γλυκιά κυρία δίπλα που ράβει/μεταποιεί ρούχα και μου πότιζε το κυκλάμινό μου όσο έλειπα διακοπές, το κορίτσι στο φούρνο που θα μου δώσει να δοκιμάσω λιχουδιές, η χαμογελαστή μανάβισσα, οι κρεοπώληδες στη γωνία που με υποδέχονται πάντα με χαρά και χιούμορ, ο Γιώργος ο περιπτεράς που με χαιρετά πάντα ακόμα και αν δεν πάρω κάτι, οι άνθρωποι που συναντώ στο στενό μου και θα χαμογελάσουν και θα πουν μια καλημέρα, οι κοπέλες που ταΐζουν δύο φορές τη μέρα -κάθε μέρα- τις γάτες της γειτονιάς, οι πολυχρωμία των λαών και οι τοπικές φορεσιές τους, οι δράσεις των νέων. Τόσα πολλά. Ένα παράπονο έχω. Ότι είναι λίγοι αυτοί που καθαρίζουν τις ακαθαρσίες των σκύλων τους. Χαίρομαι πολύ που υπάρχουν πολλοί νέοι άνθρωποι οι οποίοι πλέον επιλέγουν την Κυψέλη για να νοικιάσουν σπίτι. Ο φόβος που πήγαν να φυτέψουν οι ξενοφοβικοί στο κεφάλι των Αθηναίων ευτυχώς φαίνεται να εξαφανίζεται σιγά-σιγά. Κυψελάρα για πάντα.
 
Την Αντιγόνη θα τη βρεις στο φουμπού: facebook.com/antigonipantacharva και στο instagram: @antipanta. 
 
***Η cover photo είναι της Πηνελόπης Γερασίμου
 
Μαρία*Πετρίδη

Join Radio

#ΑλλαξεΤονΑεραΣου

Current track
Τίτλος
Καλλιτέχνης

Background